ஷிர்டி சாயி சத்சரிதம்

15. சோல்கரின்  கற்கண்டு விநியோக நேர்த்தி கடன்

எவருடைய கணக்கற்ற புண்ணியச் செயல்கள் பழுத்துப் பலனளிக்க ஆரம்பித்து விட்டனவோ, அவர்தான் சாயி தரிசனத்திற்கு வரமுடியும். மூன்று விதமான தாபங்களாலும் ஆர் உபாதிப்படுவதில்லை; பரமார்த்த சாதனையில் வெற்றி பெறுவார்.

கேட்பவர்களே, கிருபை செய்யுங்கள்! ஒரு கணம் உம்முடைய குருவை தியானம் செய்துவிட்டு, என்னிடம் முழு கவனம் செலுத்தி காதையை பயபக்தியுடன் கேளுங்கள்.

"ஓ, உம்மை பற்றி தெரியாதா என்ன! ஏன் இந்த வியர்த்தமான முயற்சிகளெல்லாம்?" என்றென்னை அலட்சியப்படுத்தி விடாதீர்கள். என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். உக்னலை சமுத்திரத்திற்கு உபமானமகாச் சொல்லலாம்.

சமுத்திரம் நிரம்பியிருந்தாலும் நதியை திருப்பயனுப்பி விடுவதில்லை. மேகங்கள் கனமாகப் பொழிந்து  பெருக்கெடுக்கும் ஆயிரமாயிரம் நீரோட்டங்களை தன்னுள் ஏற்றுகொள்ளவே செய்கிறது.

சத்ஜனங்களாகிய  நீங்களும் அவ்வாறே. உங்களுடைய தீர்த்தத்தில் நான் ஸ்நானம் செய்ய விரும்பிகிறேன். என்னை வெறுத்து ஒதுக்கிவிடாதீர்கள். தீனர்களை  புறக்கணிப்பது நன்றன்று.

கங்கையின் நிர்மலமான ஜலமாக  இருந்தாலும், கிராமத்து ஓடையின் கலங்கிய நீராக இருந்தாலும், இரண்டும் சமத்துவத்தை அடைந்து சங்கமாமகும்போது ஆரவாரம் ஏதுமின்றி கலந்துவிடுகின்றன.

ஆகவே, என்னிடம் கதை கேட்பவர்களே! ஞானிகளின் சரித்திரங்களை கேட்கவேண்டுமென்ற உங்களுடைய பேராவல், என்னுடைய முயற்சியைக் கருணையுடன் ஏற்றுகொண்டால், வெளித்தூண்டுதல் ஏதுமின்றி தானே பலனுள்ளதாகிவிடும்.

இக்கதாமிருதம் சிரத்தையுடனும்  பொறுமையுடனும் மரியாதையுடனும் கேட்கபட்டால், கேட்பவர்கள் பக்திப் பிரேமையை அனுபவிப்பர்; எல்லாப் பேறுகளையும் பெறுவார்.

 ஷிர்டி சாயி சத்சரிதம்

இரவுபகலாகக்  கேட்டால், மாயை மோஹம்  ஆகிய பந்தங்கள் அறுந்துவிடும். அறிபவன் அறியப்படும் பொருள், அறியும் செயல் என்னும் பேதங்கள் மறைந்துவிடும். கேட்பவர்கள் சுகத்தை பெறுவார்கள்.

சாயி பாதங்களை கெட்டியாக பற்றிக்கொண்டு அனன்னிய  (வேறெதையும் நாடாத) மனோபாவத்துடன் சரணடைந்து, ஒருகணமும் அவருடைய பாதங்களை பிரியாமல் அகண்டமாக ஹேமாட்  நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

எல்லாருக்கும் க்ஷேமம் உண்டாகட்டும்! ஞானிகளாலும் சான்றோர்களாலும் உணர்வூட்டப்பட்டு, சாயி பக்தன் ஹேமாட்  பந்தால் இயற்றப்பட்ட, 'ஸ்ரீ சமர்த்த  சாயி சத் சரிதம்' என்னும் காவியத்தில், 'சேட்  ரத்தன்ஜி சாயியை தரிசனம் செய்தது' என்னும் பதினான்காவது அத்தியாயம் முற்றும்.

ஸ்ரீ சத்குரு சாயி நாதருக்கு அர்ப்பணம் ஆகட்டும்.

சுபம் உண்டாகட்டும்.

ஷிர்டி சாயி சரிதம் 

இவ்வகையான காவியம் எழுவதற்கு ஆன்மீக பலம் மிகுதியாகத் தேவை. நானோ சாயியின் பணியாள்; அவருடைய ஆக்ஞைக்கு கட்டுப்பட்ட அடிமை. அவருடைய ஆணையின் படி குறிப்பெடுத்துக் கொள்கிறேன். 

என்னிடம் கதை கேட்பவர்கள் தாகம் மிகுந்த சாதகப் பறவைகள்; சமர்த்த சாயியோ ஆனந்தத்தால் கனத்த கருமேகம். இக்காதைகளின் மூலமாக மழையைப் பொழிந்து, அவர்களுடைய தாகத்தை தீர்த்துவைக்கிறார். 

எந்த சக்தியின் திவ்விய சரித்திரத்தை விவரிக்கிறேனோ, எந்த சக்தி என்னுடைய எழுத்தை உந்துகிறதோ, அந்த சக்தியின் பாததூளியில் என்னுடைய உடல் புரண்டு, புரண்டு எழட்டும். 

என்னுடைய பேச்சை உந்துபவர் அவரே; தம்முடைய காதையைத் தாமே சொல்கிறார். என்னுடைய சஞ்சலபுத்தி ஒருமைப்படட்டும்; அவருடைய பாதங்களை கெட்டியாகப் பற்றிக் கொள்ளட்டும். 

இந்த பஜனை (காதைகளை எழுதும் செயல்) வெறும் பௌதிக செயலாகவும் சொர்கட்டாகவும் மட்டுமின்றி மானசீகமாகவும் ஆகட்டும்; எனக்கு அழியாத ஆனந்தத்தை அளிக்கட்டும். நான் சாயியின் செய்தியைக் கொண்டு வரும் தீனனான தபால்காரனே. 

சரித்திர எழுத்தாளரும் சரித்திர நாயகரும் சாயியே! இருப்பினும், கேட்பவர் அவரிடமிருந்து வேறுபட்டவரா என்ன? இல்லவே இல்லை; சாயியிடமிருந்து பிரிந்து இருப்பவர் இல்லை. 

மேலெழுந்தவாரியாக பார்த்தல் இது ஒரு காவியம்; ஆனால், உண்மையில் இது சாயி லீலையே! அவரே பிரேமையுடன் அரங்கில் இறங்கி இந்த சக்தி வாய்ந்த விளையாட்டை ஆட ஆரம்பித்துவிட்டார். 

சாயிபாபாவினுடைய சரித்திரம் ஆராய்ச்சிக்கப்பாற்பட்டது. என்னைக் கருவியாக மாத்திரம் ஒண்டு, பக்தர்களுக்கு விசித்திரமான  அனுபவங்களை கொடுத்திருக்கிறார். இவ்விதமாக கணக்கற்ற அடியவர்களுக்குத் திருப்தியை அளிக்கிறார். 

இது சரித்திரமன்று; ஆனந்தக் கிடங்கு; நிஜமான பரமாமிருதம். பக்தி பாவத்துடன் அணுகும் பாக்கியசாலிகளால்தான் இதை அனுபவிக்க முடியும். 

பக்தர்களுடைய சாந்திக்காகவும் மகிழ்ச்சிக்காகவும், குருவினுடைய கிருபையின் மகிமையை அடியார்களாகிய நாமெல்லாரும் ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்வதற்காகவும் நான் சிரமப்பட்டு இக்காவியத்தை எழுதியிருக்கிறேன். 

பக்தியுடனும் பிரேமையுடனும் சொல்லப்படும்போது இக்காதை, கேட்பவர்களுடைய மகிழ்ச்சியை அதிகரிக்கும். திரும்ப திரும்பப் படித்து, இந்நிகழ்ச்சிகளின் ஆன்மீகப் படிப்பினையை   நடைமுறைக்குக் கொண்டு வந்தால் பக்தியும் பிரேமையும் பெருகும். 

ஷிர்டி சாயி சத்சரிதம்

குறிப்பிட்ட காலம் கழிந்தபின், சேட்ஜிக்கு இறைவன் அருள் புரிந்தார். ரதன்ஜியின் மனைவி கர்ப்பம் தரித்தார். வம்சவிருஷம் துளிர்விட ஆரம்பித்தது.

சுபகரமான வேளையில் ரதன்ஜியின் மனைவி பிரசவித்தார். பாபாவின் ஆசிர்வாதம் சத்தியமாகியது. ரதன்ஜிக்குப் பெருமகிழ்ச்சியளிக்கும் வகையில் ஒரு புத்திரன் பிறந்தான்.

பல வருடங்கள் மழை பெய்யாது வறட்சியால் அவதிப்படும் மக்கள் திடீரென்று பெய்த கொட்டும் மழையைப் பெற்றது போல், புத்திரஸ்தானம் பெற்ற சேட்ஜி பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

காலப்போக்கில் வம்சவிருக்ஷம் வளர்ந்து பல கிளைகள் விட்டு, மகன்களும் மகள்களுமாகப்  பூத்துக் குலுங்கியது. சேட்ஜி மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் வாழ்ந்தார்.

அதன் பிறகும் ஷீரடிக்கு சாயி தரிசனத்திற்காகப் போவதை ரத்தன்ஜி தொடர்ந்தார். சாயியினுடைய ஆசீர்வாதத்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, சேட்ஜி மகிழ்ச்சியுடனும் திருப்தியுடனும் வாழ்ந்தார்.

வசந்தகாலத்தில் மாமரம் காய்த்துக் குலுங்குகிறது. ஆனால், எல்லாக் காய்களும் பழமாகிவிடுவதில்லை. பன்னிரண்டு மகன்களில் நான்கு பேரே நீண்ட ஆயுள் பெற்றனர். தற்பொழுது (காவியம் எழுதப்பட்ட காலத்தில்) நால்வரும் சுகமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

சுபாவமாகவே சமநோக்கு கொண்ட ரத்தன்ஜி, விதிவசத்தால் ஏற்பட்ட இழப்புகளையும் சிறிதும் வருத்தப்படாது சகிப்புத்தன்மையுடன் ஏற்றுகொண்டார்.

அடுத்த காதையின் சாரத்தைப் பார்ப்போம்! நகரும் நகராப் பொருள்கள் அனைத்திலும் சாயி நிறைந்திருக்கிறார். இதை எவரும் எங்கும் சிறிது நேரம் அமைதியாக உட்கார்ந்துகொண்டால் அனுபவிக்கலாம்.

தானேயில் வாழ்ந்த ஏழையும், பணிவு மிகுந்தவருமான சோல்கர் என்னும் அடியவரின் பக்தியும் விசுவாசமும் குருவரரை (பாபாவை) எவ்வாறு மகிழ்ச்சியடையச் செய்தது என்பதையும்-

முன்னாள் பார்த்தறியாத பாபாவின் (படம்) முன்னிலையில் அவர் எவ்வாறு ஒரு விரதத்தை மேற்கொண்டார் என்பதையும், எப்படி அவருடைய மனோரதம் நிறைவேறியது என்பதையும் இது விஷயமாக அவர் பெற்ற நேரிடியான அனுபவத்தையும் விவரிக்கிறேன். 

பிரேமை இல்லாது என்ன பஜனை? அர்த்தம் புரியாமல் புராண பாராயணம் எதற்கு? நம்பிக்கை இல்லாதவனுக்கு இறைவன் எங்கே இருக்கிறான்? இவையனைத்தும் வீண் பிரயாசை அல்லவோ?

மங்களகரமான குங்குமத் திலகமில்லாத நெற்றி, அனுபவமில்லாத ஏட்டுப் படிப்பு ஆகியன வீண். இவ்வார்த்தைகள் புத்தகங்கள் படித்ததால் வெளிவந்தவை  அல்ல. நீங்களே அனுபவித்துப் பார்த்துவிட்டு பிறகு மதிப்பிடுங்கள்.

சாயி லீலைகளைப் பற்றிய இப்பிரபந்தம் எதற்காக என்று நீங்கள் கேட்கலாம். இதனுடைய பிரயோஜனம் என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது. என்னைக் கருவியாகக் கொண்டு, சாயியே இதை எழுதி வாங்குகிறார்; அவருக்குதான் பிரயோஜனம் என்னெவென்று தெரியும்!

ஷிர்டி சாயி சத்சரிதம்

சேட்ஜி ஷீரடிக்கு போவதென்பது தீர்மானிக்கப்பட்ட பிறகு, மௌலீசாஹெப் தம்முடைய விருப்பபடி ஒருநாள் சேட்ஜியின் வீட்டுக்கு வந்தார்.

இருவருக்குமிடையே அளவுகடந்த அன்பு இருந்தது. மௌலீசாஹெப்புக்கு பூமாலையும் பழங்களும்  உபசாரமாக அளிக்கப்பட்டன.

அந்த சமயத்தில், மௌலீசாஹெபுக்கு ஒரு சிற்றுண்டியாவது அளிக்க வேண்டுமென்று சேட்ஜிக்கு  திடீரென்று மனதில் உதயமாகியது. தாசகணுவுக்கு  இதற்கான செலவு பற்றி உடனே ஞாபகம் வந்தது.

செலவுப்பட்டியல் வரவழைக்கப்பட்டு ஒரு பைசாவையும் விட்டுவிடாமல் எண்ணப்பட்டது. எல்லாவற்றையும் கூட்டிப் பார்த்தால் , மொத்தத் தொகை துல்லியமாக ஒத்துப்போயிற்று .

கூடவோ குறையவோ இல்லாமல், மொத்தச் செலவு மூன்று ரூபா பதினான்கு அணா  ஆகியிருந்தது. இதை நான் பெற்றுகொண்டேன் என்று பாபா குறிப்பிட்டதுதான் எல்லாருக்கும் பலவிதங்களில் ஆச்சரியத்தை விளைவித்தது.

சாயி மஹராஜ்  ஞான கோடியாவார் . மசூதியில் உட்கார்ந்தபடியே இவ்வுலகத்தின் எந்தப் பகுதியிலும் நடந்தது, நடப்பது, நடக்கபோவது அனைத்தையும் அறிந்திருந்தார்.

உயிரினங்கள் அனைத்தும் ஏகாத்மமாக இல்லையெனில், சமர்த்த  சாயி இதை அனுபவித்து, மற்றவர்களுக்கு எப்படிச் சொல்லியிருக்க முடியும்?

ஷிர்டிக்கும் நாந்தெடுக்கும்  இடையில் எவ்வளவோ தூரம் இருக்கிறது. மேலும், இரு ஞானிகளும் பரஸ்பரம் அறிந்தவர்களில்லை . சாயிபாபாவுக்கு தந்தி வந்தது எவ்வாறு?

'நான் சாயி பாபா, மௌலீசாஹெப் என்னிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டவர்' என்னும் பேதபுத்தி அவர்கள் இருவருக்குமே இல்லை.

மௌலீசாஹெபின் ஆத்மா எல்லாருடைய அந்தராத்மாவுடன் ஒன்றியதாகும். இந்த மர்மத்தைப் புரிந்துகொண்டவர் மகா பாக்கியசாலி.

வெளிப்பார்வைக்கு இருவேறு தேஹங்களில் குடியிருந்தாலும், உள்ளுக்குள் இருவரும் ஒருவரே. எண்ணிப் பார்த்தால் , 'அவர்கள் இருவரும்' என்னும் சொல்லாட்சியே தவறாகும்; ஏனினில் , அவர்கள் எப்பொழுதுமே பிரிந்திருந்ததில்லை.

ஞானத்திலும் பிராணனிலும் அனுசந்தானத்திலும் (வாழ்க்கை ஒழுக்கத்திலும்) அவர்கள் இருவரும் ஒருவரே. அவர்களிருவருடைய சைதன்யமும் (ஆத்மாவும்) வாழ்வின் நோக்கமும் குறிக்கோளும் ஒன்றேயானவை.

ஷிர்டி நான்தேடிலிருந்து வெகு தூரத்திலிருந்தது. சந்தேகமில்லை. ஆனால், அவர்களிருவருடைய இதயமும் பிராணனும் சரீரமும் ஒன்றாக இருந்தன. ஆகவே, ஒருவர் மற்றவர்க்கு தந்திச் செய்தி அனுப்ப முடிந்தது.

கம்பியில்லா தந்தியையும்  தந்தி இயந்திரதையுமுள்ளே வைத்துக் கொண்டிருக்கும் சாதுக்களும் ஞானிகளும் எவ்வளவு விநோதமானவர்கள்! இப்பிரபஞ்சத்தில் எது நடந்தாலும், எங்கு நடந்தாலும் அதை அவர்கள் முழுதும் அறிந்திருந்தனர்.

ஷிர்டி சாயி சத்சரிதம்

"நான் தெய்வ அருள் பெற்றவில்லை; அல்ப ஞானம் படைத்தவன். எனக்குப் பூஜையைப் பற்றியோ யாகங்களைப்  பற்றியோ எதுவுமே தெரியாது. விதிவசத்தால் இன்று நான் முக்காலத்தையும் அறிந்த ஒரு ஞானியை தரிசனம் செய்கிறேன். -

"என்னுடைய மனக்குறையை நீங்கள் நன்கு அறிவீர்கள். கிருபாநிதியே! தயாளரே! இந்த விசுவாசமுள்ள அடியவனை உம்முடைய பாதங்களிலிருந்து விலக்கிவிடாதீர்கள் ".

பிறகு, அவர் சேட்ஜியின் கையில் ஊதி பிரசாதத்தை அளித்தார்; அருட்கரத்தை சேட்ஜியின் சிரத்தின் மேல் வைத்து, பின்வரும் வார்த்தைகளால் ஆசீர்வாதம் செய்தார். "அல்லா உம்முடைய வேண்டுதலை பூர்த்தி செய்வார்".

ரத்தன்ஜி விடைபெற்றுக் கொண்டு நாந்தேட் திரும்பினார். தாசகணுவிடம்  ஷீரடியில் நடந்ததை எல்லாம் விரிவாகவும் வரிசைக்கிரமாககவும் விவரித்தார்.

"நல்ல தரிசனம் கிடைத்து ஆனந்தமடைந்தேன். அவருடைய பிரசாதமும் உறுதி மொழியும் ஆசீர்வாதமும் கிடைத்தன. -

"எல்லாமே மிகத் திருப்திகரமாக நடந்தன; ஆனால், ஒரு விஷயத்தை மட்டும் என்னால் புரிந்து கொள்ளமுடியவில்லை. மஹராஜ்   எனக்கு சொன்னது என்னேவென்றே புரியவில்லை!-

"மூன்று ரூபாய் பதினான்கு அனா நீர் ஏற்கனவே கொடுத்துவிட்டீர்  என்று எனக்கு தெரியும்'. பாபா என்ன தெரிவிக்கிறார் இங்கு? எனக்குத் தெளிவாக எடுத்துச் சொல்லுங்கள்.-

"என்ன ரூபாய்? என்ன அணா ? நான் அவருக்கு எப்படி முன்னமேயே ஏதும் கொடுத்திருக்க முடியும்? இப்பொழுதுதான் நான் முதற்முறையாக ஷிர்டி சென்றேன். ஓ, எனக்கு இதனுடைய முக்கியத்துவம் ஒன்றுமே புரியவில்லையே!-

"எனக்கென்னெவொ  இது புரியவில்லை. இது ஒரு சூக்குமமாக தெரிகிறது; என்னால் விடுவிக்க முடியாத புதிர்; நீங்களாவது இதை எனக்குப் புரியவைக்க முடியுமா?"

இது ஒரு மர்மமாகத்தான் இருந்தது! தாசகணு  இதனுடைய சூக்குமம் என்னவாக இருக்குமென்று யோசனை செய்ய ஆரம்பித்தார். மனதில் எந்த சூசகமும் தென்படவில்லை.

சிறிது நேரம் ஆழமாகச் சிந்தித்த பிறகு, அவருக்கு திடீரென்று ஞாபகம் வந்தது. மௌலி சாஹேப் என்ற முஸ்லீம் ஞானியின் உருவம் அவருடைய மனக்கண்முன் தோன்றியது.

இஸ்லாம் மதத்தில் பிறந்த அவர், வாழ்முறையில் ஒரு ஞானி; பளு தூக்கும் கூலியாளாக வேலை செய்தார்; விதிவசத்தால் அமைந்த வாழ்க்கையை நடத்தினார்.

அவருடைய சரித்திரத்தை இங்கு விவரிக்க புகுந்தால், பிரதமமான காதையில் இருந்து பாதை பிரிந்துவிடுவோம். நாந்தேடில் இருக்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் அவருடைய வாழ்க்கைச் சரித்திரம் தெரியும்.

ஷிர்டி சாயி சத்சரிதம் 

வாஸ்தவமாக, பக்தர்களின் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தைத் தவிர, பாபாவுக்கு தக்ஷினையால் என்ன உபயோகம்? அவர் உயிர் வாழ்வதற்கு தக்ஷிணையையா  நம்பியிருந்தார். 

பசியாறுவதற்கு அவர் பிச்சை எடுத்தார். ஆகவே, தக்ஷிணை வாங்குவதில் சுயலாப நோக்கம் ஏதும் இருந்திருக்க முடியாது. தக்ஷிணை கொடுப்பதால் பக்தர்கள் நோக்கம் ஏதும் இருந்திருக்க முடியாது. தக்ஷிணை கொடுப்பதால் பக்தர்கள் நோக்கம் ஏதும் இருந்திருக்க முடியாது. தக்ஷிணை கொடுப்பதால் பக்தர்கள் மனத்தூய்மை பெறவேண்டும் என்பதே  ஒரே லட்சியமாக இருந்தது. 

மேலே சொல்லப்பட்ட வேதவசனத்தின்படி, தக்ஷிணை கொடுக்கப்படாமல் குரு பூஜை முடிவு பெறாது. 

போதும் தக்ஷிணையைப்  பற்றி பிரசங்கம்! பேராசையாலோ சுயநலத்துக்காகவோ  தக்ஷிணை கேட்கப்படவில்லை என்பதும் பக்தர்களின் நலனுக்காகவே கேட்கப்பட்டது என்பதுமான முக்கியமான கருத்து நன்கு தெளிவாகி விட்டது. 

ஆகவே, இப்பொழுது ஏற்கெனெவே விரிவாகச் சொல்லப்பட்ட கதையைத் தொடர்வோமாக. சேட்  ரத்தன்ஜி பாபாவுக்கு தக்ஷிணை கொடுத்தபோது பாபா புரிந்த அற்புதமான லீலையைக் கேளுங்கள். 

கேட்பவர்கள் கிருபை கூர்ந்து இந்த அற்புதமான காதையை கவனத்துடன் கேட்கவேண்டும். சாயியின் எங்கும் நிறைந்த தன்மையையும் விசேஷமான குணத்தையும் அவர்களே காணலாம்.

சேட்ஜியை  பாபா தக்ஷிணை கேட்டபோது பழைய நிகழ்ச்சி ஒன்றைப் பற்றி பேசினார். ஆனால், அது ஞாபகம் வராததால் சேட்ஜி வியப்படைந்தார். 

"நீர் ஏற்கெனவே மூன்று ரூபாயும் பதினான்கு அனாவும் எனக்குக்  கொடுத்திருக்கிறீர். இப்பொழுது தக்ஷிணையாகக்  கொண்டுவந்த பணத்தில் மீதியைக் கொடும்".

அதுதான் அவர் செய்த முதல் தரிசனமானதால், சேட்ஜி பாபாவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு வியப்படைந்தார். தம் நினைவுச் சுவடுகளில் தேடித் பார்த்தார். 

"நான் இதற்கு முன் ஷீரடிக்கு வந்ததே இல்லை . எவர்மூலமும் எதையும் கொடுத்தனுப்பியதுமில்லை. இவ்வாறிருக்கும்போது சாயி மகாராஜ் என்ன சொல்கிறார் என்பது எனக்குப் புதிராக இருக்கிறது! என்று அவர் நினைத்தார். 

அம்மாதிரியான நிகழ்ச்சி (தக்ஷிணை கொடுத்தது) நடந்ததே கிடையாது! ரதன்ஜியை  இது தர்மசங்கட நிலையில் வைத்தது. அவர்  தக்ஷினையைக் கொடுத்துவிட்டு பாதங்களில் வணங்கினார். ஆனால், புதிர் விடுபடாமலேயே இருந்தது. 

இருந்தாலும், இதுவிஷயம் அவ்வண்ணமே நிறுத்தப் பட்டது. ரத்தன்ஜி தாம் வந்த காரியத்தை எடுத்துச் சொன்னார். பாபாவை மறுபடியும் வணங்கிவிட்டு, இரு கைகளையும் கூப்பிக்கொண்டு உட்கார்ந்துகொண்டார். 

சேட்ஜி மனத்தளவில்  மிகத் திருப்தியடைந்து சொன்னார், "பாபா, என்னுடைய பூர்வ புண்ணிய பலனால் நான் இன்று உங்களை தரிசனம் செய்கிறேன்.-