valam tharum vallal

valam tharum vallal
shri shird sai baba

Thursday, 5 January 2012

சீரடிக்கு சாயிபாபா இறங்கி வருதல் !

  இப்பொழுது,  எந்த வேலையாக ஞானிகள் இப்பூவுலகில் அவதாரம் செய்ய வேண்டும்; வேறு விதமாக சொன்னால், எந்தவிதமான சிரமமான காரியம் avarkalai மனித உருவம் எடுத்துக் கொண்டு இவ்வுலகிற்கு வரச் செய்கிறது என்னும் காரணத்தைக் கேளுங்கள். 
     
     கதை கேட்கும் மகா ராஜர்களே, உங்களுடைய பாத தூளியான எனக்கு, உங்களுடைய கவனத்தை வேண்டி கெஞ்சுவதில் வெட்கம் ஏதுமில்லை. 
   
    ஒரு ஞானியின் சரித்திரம் கிளிப்பூட்டக் கூடியது. அதிலும், இது சாயி கதாமிர்தம். விசுவாசமுள்ள பக்தர்களே இதை நிறையப் பருகி அஆனந்தம் அடையுங்கள். 
    வர்ணாசிரம தர்மத்தை பிராமணர்கள் மதிக்காத போதும், பிராமணர் அல்லாதவர்கள் பிராமணர்கள் ஆவதற்கு முயற்சி செய்யும் போது, கண்டிக்கும் நோக்கத்தில் மத குரு மார்கல் அவமதிக்கப் படும் போதும் , தர்ம சாஸ்திரங்களில் சொல்லப் பட்ட விதிகளை யாரும் மதிக்காதப் போதும், ஒவ்வொருவனும் தன்னை தானே பேரறிஞனாக நினைத்துக் கொள்ளும் போதும் இவ்வகையில் ஒருவனை ஒருவன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு மிஞ்சுவதற்கு முயலும் போதும் யாரும் யாருடைய அறிவுரையும் கேட்க விரும்பாத போதும் ; -

      செய்யத் தக்க காரியம் - செய்யத் தகாத காரியம், thinnath தக்க பொருள் - thinnath தகாத பொருள் என்று பாராமல்  aasaara விதிகள் அலட்சியம் செய்யப் படும் போதும், பலர் முன்னிலையில் பிராமணர்களே மது அருந்தி மாமிச போஜனம் செய்யும் அளவிற்கு சீரழிந்து போகும் போதும், -

     அடித் தளத்து மக்கள்   இன்னல் பட்டு குமுறும் வகையில் அராஜகத்தையும் அடக்குமுறையையும் வலுவடையச் செய்யும் போதும், மத பிரிவுகளுக்கிடையில் துவேசம் என்னும் தீ தூண்டி விடப் படும் போதும் ஞானிகள் அவதாரம் செய்வதற்கான நேரம் பழுது விட்டது எனக் kollalaam. 

      விசித்திரமான லீலைகள் நிரம்பியதும் பரம பவித்திரமான கதைகளை கொண்டதுமான ஞானியின் சரித்திரத்தைக் கேட்பதால் நம்முடைய காதுகள் தூய்மை அடையட்டும்.

     அவரே எல்லா இந்திரியங்களையும் இயக்குபவர்; இக்காவியம் எழுதும் புத்தியையும் கொத்தார். அவருடைய உந்துதலாலேயே இக்காவியம் சுலபமாகவும் கிராமமாகவும் வெளிவருகிறது. 

     அவர் எல்லாருடைய இதயத்திலும் உறைகிறார். இப்பிரபஞ்சத்தின் உள்ளேயும் வெளியேயும் எங்கும் செல்கிறார். இவ்வாறிருக்க நான் கவலைப் படுவதே வீண் அன்றோ.?

     அவருடைய உன்னதமான குணங்களை ஒவ்வொன்றாக நினைவு கூர்ந்தால் மனம் சலனமற்று உறைந்து போகிறது. எவ்வாறு வார்த்தைகள் அவரை விவரிக்க முடியும்?  திடமான மௌனம்தான் ஒரே வழி.

      மூக்கு மலரின் நறுமணத்தை முகர்கிறது; தோல் குளிரையும் வெப்பத்தையும்  உணர்கிறது; கண்கள் அழகைப் பார்த்து அனுபவிக்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் தனக்கு வேண்டிய இன்பத்தை தேடிக் கொள்கிறது. 
     நாக்கு சர்கரையின் இனிமையை சுவைக்கத்தான் செய்கிறது. ஆயினும், நாவால் அந்த அனுபவத்தை மற்றவர்களுக்கு விவரிக்க இயலாது. அதுபோலவே, சாயியின் அற்புதமான குணங்களை என்னால் விரிவாக சொல்ல முடியவில்லை. 

      சத் குருவே விரும்பும்போதுதான் தேர்ந்தேடுதவர்களுக்கு உணர்வூட்டி, விவரணத் திற்கு  அப்பாற்பட்டதை  சொற்பொழிவோடு மிக விரிவாகவே பிரவசனம் செய்ய வைக்கிறார்.


  

     

Thursday, 22 December 2011

பாபா காவியம் எழுத சம்மதித்தது..!

நகரும் நகராப் பொருள்களுடன் கூடிய இவ்வுலகமனைத்தும் இறைவனின் வெளிப்பாடே. ஆனால், பரமாத்வான இறைவன் இப் பிரபஞ்சத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவன். 

     இறைவன் இவ்வுலகத்திலிருந்து வேறுபட்டவன் அல்லன். ஆனால், இப் பிரபஞ்சம் இறைவனிடமிருந்து வேறுபட்டது ! சிருஷ்டியின் ஆரம்பத்திலிருந்தே இவ்வுலகம் நகரும் நகராப் பொருள்களால் நிறைந்திருக்கிறது. ஈதனைதிற்கும் இறைவனே ஆதாரம். 

      சிலை, பலிபீடம் போன்ற எட்டு இடங்கள் இறைவனைப் பூஜை செய்ய உகந்த ஸ்தானங்கலாகும்; இவையனைத்திலும் குருவின் திருவடிகளே மிகச்சிறந்தவை. 


     பூரண பிரம்மமான ஸ்ரிக்ரிஷ்னரே, குரு சந்தீபனியின் பாதங்களை சரணடைந்தார். அவர் கூறியிருப்பதாவது, "சத் குருவின் நினைவில் நீ மூழ்கினால், நாராயணனாகிய நான் சந்தோஷமடைகிறேன். -

     "என்னை வழிபடுவதை விட, சத்குருவை நீ வழிபடுவதை நான் ஆயிரம் மடங்கு விரும்புகிறேன்". சத்குருவின் சிறப்பும் மகிமையும் வானளாவியான. 

   குரு வழிபாட்டிற்கு புறங்காட்டுபவன், அபாகிவானும் பாவியுமாவான். ஜனன மரணச் சுழற்சியில் மாட்டிகொண்டு  இன்னல்பட்டே  தீருவான். ஆன்மீக முன்னேற்றத்தின் வாய்ப்பை பாழடித்து விடுகிறான். 


    மறுபடி ஜனனம், மறுபடி மரணம் ! இவ்விரண்டிற்குமிடையில் அலைவதே நமது விதியாகிவிட்டது. ஆகவே, நாம் குருவின் சரித்திரத்தைச் செவிமடுப்போம். நிஜமான விடுதளையச் சம்பாதிப்போம். 

    முனிவர்களின் வாயிலிருந்து சஹாஜமாக வெளிவரும் கதைகள் நம்முடைய அஞ்ஞான மூட்டையின் முடிச்சை அவிழ்த்து, பெரிய துன்பங்கள் வரும்போது தாரக மந்திரமாக அமையும். ஆகவே, இக் காதைகளை இதயத்தில் சேர்த்து வைப்போம். 

    எதிர்காலத்தில், எவ்வித சக்திகள் எவ்விதமான சோதனைகளைக் கொண்டு வரும் என்பதை நாம் அறிவோம். ஏனெனில், ஈதனைத்தும் அல்லாவின் லீலையாகும்; பிரேமையுடைய பக்தர்கள் வெறும் பார்வையாளர்களே! 


      ஞான பலத்தைப் பெற்றிராமலேயே, நான் சகலசக்திகளும் வாய்ந்த சத்குருவைப் பெற்றேன். இது தெய்வபலதால் நடந்தேன்றா ஏற்றுக்கொள்வது? இல்லவேயில்லை! இதுவும் அவரது லீலைகளில் ஒன்றே! 


      இக் காவியத்தின் பிரயோஜனம் என்னவென்று சொல்லிவிட்டேன். அவருடைய உறுதிமொழியையும் விவரமாக சொன்னேன். இந்த சந்தர்பத்தில், பாபா அவருடைய தன்மையைப் பற்றியும் தம்மை எப்படி வழிபடுவது என்பது பற்றியும் வலி காட்டினார். 
      கதை கேட்பவர்களே! அடுத்த அத்தியாயத்தில் ஸ்ரீ சமர்த  சாய் எப்படி ஷீரடியில் முதன்முறையாகத் தோன்றினார் என்பது பற்றி கேட்பீர்கள். 

      இளைஞர்களும் முதியவர்களும் அனைவரும் உலகியல் சிந்தனைகளைச்  சிறிது நேரம் ஒதுக்கிவைத்துவிட்டுக் கபடமின்றி விசுவாசத்துடன் சாயியின் அசாதர்ணமான் கதையைக் கேளுங்கள். 
      இறைவனுடைய அவதாரமான சாயி நிர்விகாரமானவராக இருப்பினும், மாயையின் பிடிக்கு உட்பட்டு, உலகியல் வாழ்வில் ஒரு சாதாரண மனிதனைப் போலவே பல வேதங்கள் பூண்டு நடித்தார்.

     அவருடைய  பாதங்களை "சமர்த்த சாய்" என்னும் குறு மந்திரத்தால் அடைந்துவிடலாம். பக்தர்களைப் பிறவிப் பிணியிலிருந்து விடுவிக்கும் நூலை இழுப்பவருடைய காதைகள், மிகத் தூய்மையானவை; புனிதமானவை.


      பொளிப்பாகச் சொன்னால், சாயியினுடைய சரித்திரம் புனிதமானது; இதைப் படிப்பவரும் கேட்பவரும் புண்ணியசாலிகள்; அவர்களுடைய அந்தரங்கம் சுத்தம் ஆகும். 
      இக் கதைகள் பிரேமையுடன் கேட்கபட்டால், இவ்வுலகத் துன்பங்கள் அழியும்; கிருபாநிதியான சாய் திருப்தியடைவார்; சுத்த ஞானம் தோன்றும். 

      மசமசப்பு, தாவும் மனம், புலனின்பங்களிலேயே மூழ்கிப் போதல் - இவையனைத்தும் கவனத்துடன் கேட்பதற்கு தடங்கல்கலாகும். இத் தடங்கல்களை ஒதுக்கித் தள்ளுங்கள்; கேள்வி சந்தோஷத்தை அளிக்கும்.

      விரதங்கள் வேண்டா, விரத முடிவுவிலாகளும் வேண்ட, உபவாசம் வேண்டா , உடலை வர்தவும் வேண்டா. புண்ணிய தளங்களை தரிசனம் செய்வதற்கான பிரயாணமும் தேவையில்லை; இச் சரித்திரத்தை கேளுங்கள். அதுவே போதுமானது. 


      நம்முடைய பிரேமை கள்ளமில்லாததும் விடாப்பிடியானதுமாக இருக்க வேண்டும். பக்தியின் சாரத்தை கிரஹித்துக் கொள்ள வேண்டும்; விஷமமான அக்ஞானத்தை நாசம் செய்ய வேண்டும். அப்பொழுதுதான், நமக்கு மனிதப் பிறவியின் உச்ச இலக்காகிய மோஷம் சித்திக்கும். 

     பிற சாதனைகளில் ஈடுபடவேண்டிய அவசியம் இல்லை; பழைய வினைகளும் புதிய வினைகளும் சுவதேயின்றி அழிந்துவிட, சாய் சரித்திரத்தைக் கேட்போமாக!

      பேராசை பிடித்த செல்வந்தன் தான் எங்கிருந்த போதிலும் மறைத்துவைத்த புதையளைபற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருப்பான். அதேவிதமாக, சாயி நம்முடைய இதயத்தில் வீற்றிருக்கட்டும்.

   எல்லாருக்கும் சேமம் உண்டாகட்டும்! ஞானிகளாலும் சான்றோர்களாலும் உணர்வூட்டப்பட்டு, சாயே பக்தன் ஹெமாத் பந்தால் இயற்றப்பட்ட, "ஸ்ரீ சமர்த சாயி சத் சரித்திரம்" என்னும் காவியத்தில், "இக் காவயியத்தின் பிரயோஜனம் - காவியம் எழுத பாபா சம்மதம் அளித்தது " என்னும் மூன்றாவது அத்தியாயம் முற்றும். 

ஸ்ரீ சத் குரு சாய் நாதருக்கு சமர்ப்பணம் ஆகட்டும்...
   

Thursday, 15 December 2011

பாபா காவியம் எழுத சம்மதித்தது ...!

கல்மாக்கள் அளிக்கும் ஞானம் எங்கே? கிராம மக்களின் சிறிய தாபங்களும் சொத்தல் குற்றச் சாட்டுகளும் எங்கே? கிராம மக்களுக்கு ஒரு பாடம் புகட்டவே பாபா இந்த நாடகம் ஆடினார். 

     "இறைவனின் நாமத்தில் காதல் கொண்ட காரணத்தால், ரோஹிலா எனக்கு வேண்டியவன்." என்ற தம்முடைய அபிப்பிராயத்தை எல்லோரும் நன்கு புரிந்துகொள்ளும்படி செய்தார். என்னே பாபாவின் சக்தி! 

    காண்பவனிலும் காணும் செயலிலும் காணப்படும் பொருளிலும் இறைவனைக் காண்பவர்க்கு பிராமணனும் படாணனும்  வேறெவனும் ஒருவனே..

     ஒரு நாள் மத்தியான ஆரத்தி முடிந்து, மக்கள் அவரவர் வீடுகளுக்கு திரும்பிக் கொண்டிருந்தபொழுது பாபா என்ன திருவாய் மொழிந்தார் என்பதை இப்பொழுது கேளுங்கள். 

     "நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் சரி. என்ன செய்தாலும் சரி. இதை நன்கு ஞாபகம், வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பது எனக்கு நிரந்தரமாக விவரமாக தெரியும். 

      "நீங்கள் இவ்வாறென நிதர்சனமாக உணரும் நான், எல்லோருக்கும் மிக அருகில் இருப்பவன் ஒவ்வொருடைய இதயத்திலும் உறைபவன், எங்கும் செல்பவன். நான் எல்லோருக்கும் சுவாமி. "-


      "உயிருள்ளவையும் உயிரில்லாதவையும்  நிறைந்த இந்த சிருஷ்டியில் நான் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறேன். தனியாகவும் இருக்கிறேன். இது அனைத்தும் தெய்வீக பொம்மலாட்டம். சூத்திரதாரி நானே. 

      "நான் இப்பிரபஞ்சதிற்கும் அதற்குள் இருக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தாய். முக்குணங்கள் சந்திக்கும் இடமும் நானே. இந்திரியங்களை தூண்டி விடுபவனும் நானே; நானே இப்பிரபஞ்சந்தை படைப்பவனும் காப்பவனும்  அழிப்பவனுமாம்;"-

    "எவன் தன்கவனத்தை  என் மீது திருப்புகிறானோ, அவன் எந்த சங்கடமும் பட மாட்டான். ஆனால், என்னை மறந்து விடுபவன் மாயையிடம் இரக்கமின்றி சௌக்கடி படுவான். -

    "ஈயாயினும்  எறும்பாயினும் சரி, ஆண்டியாயினும் அரசனாயினும் சரி, கண்ணுக்கு தெரியும் இந்த உலகம் அனைத்தும் என்னுடைய வெளிப்பாடே. நகரும் நகராப் பொருட்கள் நிறைந்த இந்த அளவிடமுடியாத சிருஷ்டி, என்னுடைய நிஜ ரூபமே.

     "எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சுவாரசியமான சூசகம் இது! இறைவனுக்கும் முனிவர்களுக்கும் பேதமே இல்லை. உலகத்தை உய்விக்கவே அவதாரம் நிகழ்கிறது. 

    குருவின் பாதங்களில் அமிழ்ந்து போக விரும்புபவர்கள் குருவின் பெருமைகளை பாட வேண்டும். அல்லது குருவின் கதைகளை காலட்சேபம் செய்ய வேண்டும். அல்லது குருவின் கதைகளை பக்தியுடன் கேட்க வேண்டும். 
     சாதகன் குருவின் கதைகளை கேட்கும்போது, கேட்பவனும் கேள்வியும் ஒன்றாகி, மனம் யோகா நிலையை  அடையும். 

     தினசரி நடவடிக்கைகளில் முழுமையாக ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, தற்செயலாக காதில் விழும் குருவின் கதை, தன்னுடைய சுபாவத்தினால் கேட்டவருக்கு நன்மை பல செய்யும். இதில் கேட்டவருடைய முயற்சி எதுவுமில்லை. 

     இப்படி இருக்கும் பொழுது, பக்தி பாவத்துடன் கேட்கப்பட்டால் எவ்வளவு ஆன்மீக லாபம் கிடைக்கும். கதை கேட்பவர்கள் அவர்களுடைய நன்மை கருதி இது பற்றி சிந்திக்க வேண்டும். 
      இந்த முறையில், குருவின் திருவடிகளின் மேல் பிரேமை உண்டாகும். படிப்படியாக மிக உயர்ந்த ஷேமமான நிலை விளையும். வேறு எவ்வகையான நியமும் நிஷ்டையும் தேவை இல்லை. வாழ்க்கையே பரம மங்கலமானதாக மலரும். 

      மனம் இவ்வாறு கட்டுப் படும்பொழுது, கதைகளை கேட்கவேண்டுமென்ற ஆவல் அதிகமாகும்; புலனின்ப கட்டுகள் தாமே உடைந்துவிடும். பரமானந்த அனுபவம் ஏற்படும்.

      பாபாவினுடைய இனிமையான வார்த்தைகளை கேட்டபின், நான் மனிதர்களுக்கு அடிமை வேலை செய்வதை விட்டுவிட்டு, குருவின் சேவையில் மாத்திரமே என்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என தீர்மானம் செய்து விட்டேன்.  


    இருப்பினும், என் மனத்தில் ஏக்கமும் சலசலப்பும் இருந்தது. அவருக்கு ஏதாவது உத்தியோகம் கிடைக்கும் என்றுதான் பாபா பதில் சொல்லியிருந்தார். அதற்க்கு நிரூபணம் ஏதாவது கிடைக்குமா?
      பாபாவினுடைய சொல் நிறைவேறாது போவதென்பது சாதாரணமாக நடக்கும் காரியம் அன்று. ஆகவே, நான் மறுபடியும்  மனிதர்களுக்கு அடிமை வேலை செய்வதில் மாட்டிக கொள்ளலாம்; ஆனால், அது எனக்கு வாஸ்தவமான நன்மை எதையும் தரப் போவதில்லை. 

     அண்ணா சிஞ்சநீகரின் சொந்த உந்துதலாலேயே கேட்கப் பட்ட கேள்வி எனினும், நான் இன்னுமோர் உத்தியோகத்தை விரும்பவில்லை என்று சொல்ல முடியாது. இந்த விருப்பம் முன் வினையால் ஏற்பட்டதன்று. 


     இன்னுமொரு உத்தியோகம் கிடைக்கவேண்டுமென்று எனக்கும் உள்மனதில் ஓர் ஆசைதான். மருந்தை குடிக்கக் கொடுக்கும்போது வெல்லக் கட்டியைக் காட்டி ஆசைக் காட்டு வது போல சாயியும் எனக்கு ஆசை காட்டி விட்டார்.      

     வெல்லம் கிடைக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் நான் மருந்தை குடித்துவிட்டேன்.; திருப்தி அடைந்தது என்னுடைய அதிர்ஷ்டம். எதிர்பாரதவிதமாக எனக்கு உத்தியோகம் கிடைத்தது. திரவிய லாபத்தில் எனக்கிருந்த ஆசையால் அதை ஏற்றுக் கொண்டேன். 

     ஆனால், இனிப்புபண்டமாயினும் எவ்வளவு தான் தின்ன முடியும்? வெல்லமும் பிடிக்காத நிலையும் வந்துதானே தீரும்.! அச் சமயத்தில் பாபாவினுடைய அமுதமான உபதேச மொழிகள் மிகச் சிறந்த சுவையை அளித்தன. 

  
      கிடைத்த உத்தியோகம் நீண்ட காலம் ஓட வில்லை. வந்த வழியே போய்விட்டது. உண்மையானதும் நிரந்தரமானதுமான சௌக்கியம் அளிக்கும் வகையில், பாபா என்னை பழைய நிலைக்கே திரும்ப கொண்டு வந்தார்.

Thursday, 8 December 2011

பாபா காவியம் எழுத சம்மதித்தது...

பாபாவுக்கு இது ஒரு தொந்தரவாக இல்லாது இருந்திருக்கலாம். ஆனால், கிராம மக்களுக்கு இது ஒரு பெரும் பாடாக இருந்தது. இரவில் அவர்கள் நிம்மதியாக தூங்க முடியவில்லை. ரோஹிலாவின் மேல் அவர்களுக்கு கடும் கோபம் விளைந்தது. 

     மரத்தில் உச்சியில் இருக்கும் பேயிக்கும்  கீழே இருக்கும் புளிக்கும் நடுவில் மாட்டிக் கொண்டவனைப் போல எவ்வளவு நாட்கள் அவர்கள் பொறுமையாக துன்பப்பட முடியும்? இரவு பகலாக அமைதியை தாக்கி எரிச்சலூட்டும் இரைச்சல் தொடர்ந்தது. பெரும் கவலைக்கிடமாகவும்  ஆகியது. 

     ரோஹிலா ஏற்கெனவே ஒரு கோபக்காரன். அது போதாதென்று அவனுக்கு பாபாவிடமிருந்து பெரும் ஊக்கம் கிடைத்தது. ஆகவே, வந்தபோது இருந்ததை விட அதிகமாக கட்டுக் கடங்காதவனாக ஆகிவிட்டான். 

     கர்வம் மிகுந்து திமிர்  பிடித்து கிராம மக்களை வசை மொழியில் திட்ட ஆரம்பித்தான். அவர்களை லட்சியம் செய்யாது அளவின்றி ஆர்ப்பாட்டம் செய்தான். இதனால், கிராமமே அவனை விரோத பாவனையில் எதிர்த்தது.

     கருணையின் சிகரமானவரும் சரணாகதி அடைந்த எவரையும் காப்பவருமான  சாயீயை நோக்கி கிராம மக்கள் தீனமான குரலில் முறையிட்டனர். 


   ஆனால், பாபா அவர்களை லட்சியம் செய்யவில்லை. எதிர்பார்ப்புக்கு நேர்மாறாக, கிராம மக்களை, "ரோஹிலாவை இம்சை செய்யாதீர்கள். அவன் எனக்கு மிகப் பிரியமானவன்" என்று சொல்லி கண்டித்தார்.
     இந்த ரோஹிலாவின் மனைவி ஒரு நடத்தை கெட்டவள். அடங்காப் பிடாரியும் துஷ்டியையும் கூட. அவனை ஏமாற்றி விட்டு என்னிடம் வந்து விட ஆவலாக இருக்கிறாள். -

    அடக்கமும் நாணமும் அற்ற இந்த பாவ ஜென்மா விரட்டி அடிக்கப் பட்டாலும், பலவந்தமாக திரும்பி வந்து விடுகிறாள். -

    "ரோஹிலா இரைச்சலை நிறுத்தினால் போதும், அதையே நல்ல வாய்ப்பாக பயன்படுத்திக் கொண்டு புகுந்து விடுகிறாள். மறுபடியும் உரக்க குரான் ஓத ஆரம்பித்தால், அவனை விட்டு ஓடி விடுகிறாள். அவள் ஓடி விட்ட பிறகு, ரோஹிலாவின் மனமும் வாக்கும் உடலும் தூய்மை அடைகின்றன. எனக்கும் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கின்றன. 
     
      "ரோஹிலாவின் வழிக்கு போகாதீர்கள். அவன் இஷ்டப் படி முழு குரலில் குரான் ஒதட்டும். அவன் இல்லாமல் இரவை நான் நிம்மதியாக கழிக்க முடியாது. அவன் எனக்கு சௌக்கியத்தை அளிக்கிறான். -

    "அவன் இவ்வாறு இரைச்சல் இடுவது எனக்கு மிகவும் இதமாக இருக்கிறது. இந்த விதத்தில் ரோஹிலா எனக்கு உபகாரி. மிகுந்த சுகத்தை அளிப்பவன்."

     "அவனுடைய விருப்பபடி கத்தட்டும். அதுதான் எனக்கும் இஷ்டம். இல்லையெனில், அந்த துஷ்டியான ரோஹிலி எனக்குக் துன்பம் கொடுத்து விடுவாள். -

    "அவனாகவே சோர்ந்து போய் கத்தலை நிறுத்தி விடுவான். அப்பொழுது உங்களுக்கும் காரிய சித்தி ஆகும். அந்த துஷ்டையும் என்னுடன் போராட மாட்டாள். "-

     சாயி மகாராஜா இவ்வாறு சொல்லிவிட்ட பிறகு, வேறு வழியில்லை. மேலும்,  பாபாவுக்கு ஏதும் மன சனசலம் இல்லை எனும்போது நாம் புகார் செய்ய என்ன முகாந்திரம் இருக்கிறது.
       ஏற்கனவே, ரோஹிலாவிற்கு அபரிமிதமாக உற்சாகம் இருந்தது. இப்போது, பாபா வேறு அவனுக்கு ஊக்கம் அளித்துவிட்டார். கேட்கவேண்டுமா! தொண்டை காய்ந்து போகும் வரை வரம்பின்றி கத்தி தீர்த்தான். 

     மக்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கிப்  போனார்கள். பாபாவின் மன்னிக்கும் குணம் தான் என்னே?  சாதரணமாக மண்டையை உடைக்கும் தலைவலியை கொடுக்கக் கூடிய செய்கை அவரை ஆழமாக ஈடுபாடு அடையச் செய்தது. 

     ஓ...! எவ்வளவு பயங்கரமான இரைச்சல். அவனுடைய தொண்டை கிழியாமல் இருந்தது பெரிய ஆச்சரியம். பாபாவை பொறுத்தவரை அவருடைய ஆக்ஞை இதுதான். "ரோஹிலாவை பயமுறுத்தாதீர்கள்."

      யோசித்துப் பார்த்தால், ரோஹிலா ஒரு பைத்தியக்காரன். ஆயினும், பாபாவின் மீது அவனுக்கு எவ்வளவு பய பக்தி. அவனுடைய மத கட்டுப் பாடுகளின் படி நேரம் தவறாது, முறை தவறாது எவ்வளவு மகிழ்ச்சியுடன் குரான் ஓதினான். 

     குரல் இனிமையாக இருந்தால் என்ன.? கடூரமாக இருந்தால் என்ன? ஒவ்வொரு முறை உணர்வு பெரும் போதும் அல்லா நாமத்தை உரக்க ஓத ஆரம்பித்து விடுவான்.

     இயற்கையாகவே அமைந்த கர கரப்பான குரலில், நேரம் தவறாது இடை விடாதும் 'அல்லா- ஹு -அக்பர்' என்று உரக்க கூவி குரான் தோத்திரங்கள் ஓதினான்.

     ஹரி நாமத்தின் மீது விருப்பமில்லாதவர்களின் உறவு, அளிக்க கூடிய மாசு பற்றி பயந்த பாபா, "அல்லாவின் புகழை விருப்பமுடன் பாடும் இந்த ரோஹிலாவை காரணம் ஏதுமின்றி ஏன்விரட்டி அடிக்க வேண்டும்.?" என்று சொல்லிவிட்டார். 

      "எங்கே பக்தர்கள் என்னடைய பெருமையைப் பாடுகிறார்களோ, அங்கு நான் கண் கொட்டாமல் விழித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்." என்பது இறைவனுடைய வாக்கு. இவ்வுண்மையை    நிரூபணம்  செய்யும் வகையில் பாபா இந்த அனுபவத்தை ஷீரடி வாசிகளுக்கு கொடுத்தார்.


     ரோஹிலா பிச்சை எடுத்து பிழைத்தவன். சேர்த்து உன்ன காய் கறி இருந்தோ இல்லாமலோ காய்ந்த ரொட்டியை தின்றவன். சில நாள்களில் அதுவ்மின்றி பட்டினி கிடந்தவன். அவனுக்கு ஏது மனைவி?  இல்லாத மனைவி எவ்விதம் பாபாவை அணுகுவாள் ?


     ரோஹிலா ஓர் ஆண்டி. ஒரு பைசாவே அவனுக்கு பெரும் செல்வம். அவனுக்கு எப்படி கல்யாணம், மனைவி எல்லாம்.? மேலும், பாபா ஒரு பால பிரமச்சாரி அல்லரோ ! முழு கதையும் பாபாவின் கற்பனை என்பது நன்கு தெரிந்ததே. 

     ரோஹிலா எவ்வளவு வேண்டுமானலும் கூச்சமிடட்டும். கலிமாக்களை
செவிமடுப்பதில் பாபாவுக்கு பரம சந்தோசம். இரவும் பகலும் கேட்டார். தூக்கம் அவருக்கு விஷம் அன்றோ !


Thursday, 1 December 2011

பாபா காவியம் எழுத சம்மதித்தது!




 "உலகியல், ஆசைகள் பலவிதமானவை. ஆயினும் நான் யார் என்னும் சூக்குமம் புரிந்துவிட்டால், அவை அனைத்தும் சூரியனைக் கண்ட பனி போல் விலகும். -

    "நான் மனமோ புத்தியோ இந்திரியங்களோ இல்லை ; மகத்தான இப் பிரபஞ்சமும் இல்லை; தோன்றாத நிலையிலிருந்த பிரமாண்டமும் இல்லை. ஆரம்பமே இல்லாத பழம்பொருளான நான், சாக்ஷி மாத்திரமே. " - 

    " இவ்வாறாக குணங்களையும் இந்திரியங்களையும் கடந்து நிற்கும் என்னை புலனின்பங்கள் கவர்வது இல்லை. நான் இல்லாத இடமே இல்லை. நான் செயல் புரிபவனும் இல்லை. செயல் புரிய வைபவனும் இல்லை. -

     "மனமும் புத்தியும் இந்திரியங்களும் மனித உடலின் தூலமான கருவிகள் என்றுணர்ந்து விட்டால், பற்றற்ற மனப்பான்மை ஞானத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டுவரும். -


      "மனிதன் தான் யார் என்பதை மறந்து போவதே மாயை. எல்லா இருப்புகளுக்கும் சாரமான என்னை அறிந்துகொள்வதே உள்ளிருக்கும் தூய பூரனாந்தத்தை  பெறுவதாகும். 

     "மனதின் தாவல்கள் அனைத்தும் எல்லாப் பிரியங்களையும் தசை திருப்பிவிடப் பட்ட என்னைப் போன்றவருக்கு அதுவே உண்மையான வழிபாடாகும். இந்த சிதானந்ததை அனுபவித்து சுத்த ஞானமில்லை. -

    "இந்த ஆத்மாவே முழு முதற் பொருள். சுத்த ஞானம் பிரம்மம்; ஆனந்தம் பிரம்மம். இந்த பிரபஞ்சமே ஒரு பிரமை; ஆதலால் அதைப் பற்றிய மாயைகளை உற்பத்தி செய்கிறது. உண்மையில் பிரம்மம் நானே. -

    " நான் வாசுதேவன்; ஓம் என்பதும் நானே; நான் நித்தியன்; சுத்தன்; புத்தன்; சிரத்தையுடனும் உண்மையான பக்தியுடனும் என்னை வழி படுவது சுய உயர்வு அளிக்கும். 

     "இவ்வாறாக என்னை யார் என்று தெரிந்துகொண்டு, யதார்த்தமாக பூஜை செய்ய வேண்டும். மேலும், முழு மனதுடன் என்னை சரணாகதி அடைந்து என்னுடன் கலந்து விட வேண்டும். "

     கடலுடன் கலந்துவிட்ட நதி திரும்பி வரமுடியுமா? கடல்தன்னை ஆலிங்கனம் செய்துகொண்ட பிறகு நதி என்னும் தனிப் பட்ட அடையாளத்தை வைத்துக் கொள்ள முடியுமா?

     எண்ணையில் நனைக்கப்பட்ட திரியானது, தீபத்தின் ஜோதியை சந்தித்தால், அதனுடைய ஒளி மிகுந்து ஜ்வாலையாக எரிகிறதன்றோ? அவ்வாறே, முனிவர்களின் பொன்னடிகளில் சேர்ந்து விட்ட நம் முனேற்றமும். -

  'அல்லா மாலிக்' என்ற உயிரூடத்தை தவிர வேறெதையும் பற்றி சிந்தனை செய்யாதவரும் சாந்தமானவரும் தேவைகளும் ஆசைகளும் இல்லாதவரும் சம தரிசனம் உடையவருமானவர் பிரமத்திலிருந்து வேறு பட்டவராக எவ்வண்ணம்  இருக்க முடியும்? 
 
    பற்றின்மை, அகந்தையின்மை, இரட்டை என்னும் மாயை இன்மை, தன்னுடையது என்று எதையும் வைத்துக் கொள்ளாத தன்மை, இந்த நான்கு தெய்வீகமான குணங்கள் எங்கு இருக்கின்றனவோ, அங்கு 'நான்' என்ற உணர்வு எப்படி இருக்க முடியும்?

     தாத்பரியம் என்னவென்றால் இம்மாதிரியான எட்டு தெய்வீக குணங்களும் ஸ்ரீ சாயியினுடைய உடலில் சம்பூர்ணமாக இருக்கும்பொழுது என்னுடையது என்னும் உணர்வுக்கு இடமேது.? அவரை விடுவிடு தனி நிலை அடையாளத்தோடு நான் எவ்வாறு இருக்க முடியும்? 

     என்னுடைய பிரக்ஞை, பிரபஞ்சத்தையே வியாபிக்கும் அவருடைய பிரக்ஞையில் ஒரு சிறு துளியே. ஆகவே, என்னுடைய அகங்காரத்தை சாயியின் பாதங்களில் சமர்பிப்பதே அவருக்கு செய்யும் முற்றும் முழுமையான சேவையாகும். 

      'எனக்கு சேவை செய்தும், என்னுடைய புகழை பாடியும், முழு மனதுடன் என்னை சரணாகதி அடைபவன் என்னுடன் ஐக்கியமாகி விடுகிறான்.' பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் ஸ்ரீ மத் பாகவதத்தில் அழுத்தமாக எடுத்துரைக்கிறார். 



    வண்டை பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் புழு, அந் நினைவினாலேயே வண்டாக மாறி விடுகிறது. அது போலவே, சிஷ்யனும் தன்னுடைய குருவை நிஜமான பக்தியுடன் வழி பட்டு குருவைப் போலவே ஆகி விடுகிறான். 
    

     'போல' என்னும் வார்த்தையில் மறைமுகமாக பிரிவினைதொனி ஒலிக்கிறது.  இதை  குருவால் ஒருகணமும் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாது. ஏனெனில் சிஷ்யனின்றி குருவேது?  சிஷ்யனை குருவிடமிருது பிரித்துப் பார்க்க முடியாது. 

     நான் யாரை வழி பட ஆணையிட்டேனோ அவரை சித்தரித்து விட்டேன். இங்கே எனக்கு ஒரு கதை ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. இந்த சந்தர்பத்திற்கு புஷ்டி அளிப்பதாக கருதுவதால் அதை இங்கு விவரிக்கிறேன். 


     பாபாவின் குணாதிசயங்களால் கவரப் பட்டு ஒரு ரோகிலா ஷீரடிக்கு வந்தான். ஷீரடியில் பல நாட்கள் தங்கினான். அவ்வாறு தங்கியபோது அவனுக்கு பாபாவின் மீது அளவில்லாத பிரேமை வளர்ந்தது. 

    உடற்கட்டில் புஷ்டியான எருமைக் கடா போன்றிருந்த அவன், நடத்தையில் கட்டுப்பாடு இல்லாதவன்; பிடிவாதி; எவர் சொல்லும் கேட்க மாட்டான். பாதங்கள் வரை தொங்கும் கப்ணியை உடையாக அணிந்துகொண்டு வந்து, மசூதியில் தங்கி விட்டான்.

     அவன் விருப்பட்ட போதெல்லாம்  பகலிலும் இரவிலும் மசூதியிலோ சாவடியிலோ குரானின் ஸ்லோகங்களை உச்சமான குரலில் ஓதுவான்.

     சாய் மகாராஜ் என்னவோ சாந்தசொருபம்தான்.; ஆனால், கிராம மக்கள் சோர்ந்து போயினர். எல்லாருடைய தூக்கமும் கெட்டு போகும் ரீதியில் நடுநிசியிலும் அவன் போடும் இரைச்சல் தொடர்ந்தது. 
     பகல் நேரத்தில் சுட்டெரிக்கும்  வெயிலில் நிலத்திலும் காட்டிலும் கடுமையாக உழைத்து விட்டு வந்த கிராமத்து மக்கள், இரவில் சுகமான நித்திரையில்லாததால்  அவதிப் பட்டனர். இந்நிலைமை, மக்களை கடுமையாக எரிச்சல் அடைய செய்தது. 



Thursday, 24 November 2011

பாபா காவியம் எழுத சம்மதித்தது..!

இப்பொழுது பாபாவின் திருவாய் மொழி ஒன்றை அதே உட்பொருளில் சொல்கிறேன். கதை கேட்கும் நன்மைக்களே பயபக்தியுடன் கவனமாக கேளுங்கள்.


     என்னுடைய அரசாங்க உத்தியோகம் 1916 ம் ஆண்டில் முடிவுற்று, எனக்கு தகுதியான ஓய்வூதியமும் வழங்கப் பட்டது. ஷிர்டிக்குப் போகும் காலம் வந்தது. அன்று ஆடிமாத பௌர்ணமி நாள். குரவைப் பூஜிப்பதற்காக பக்தர்கள் ஷீரடியில் குழுமி இருந்தனர். சாயி பக்தர் அவருடைய சொந்த உந்துதலால் எனக்கு சிபாரரிசாக பாபாவிடம் ஒரு வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

      என்னிடம் உள்ள உண்மையான ஆதங்கத்தினால் பாபாவிடம் இவ்வாறு கெஞ்சினார். இவருடைய பெரிய  குடும்பத்தின் பொருட்டு இவர் மீது கருணை காட்டுங்கள் பாபா.  

     "இவருக்கு இன்னுமொரு உத்தியோகம் கொடுங்கள். வாங்கும் ஓய்வூதியம் போதுமா என்ன? ஏதாவது ஒரு உதவியை செய்து, அண்ணா சஹேபினுடைய கவலையை விலக்குங்கள். "


     பாபா பதில் கூறினார். "ஓ..! அவருக்கு ஏதாவது உத்தியோகம் கிடைக்கும்; ஆனால், அவர் என்னுடைய சேவையில் இறங்க வேண்டும். இறங்கினால், சுகமான வாழ்க்கை நடத்துவார்".



     அவருடைய உணவுத் தட்டு என்றும் நிறைந்திருக்கும்; உயிருள்ளவரையில் காலியாகவே ஆகாது. என்னிடம் முழு விசுவாசத்துடன், இடை விடாது என்னுடையப் பாதுகாப்பை நாடுவாரனால், அவருடைய பிரச்சினைகள் முடிவுறும்.


    "யார், நாம் நமது இஷ்டம் போல் செயல்பட்டால் என்ன ஆகிவிடும் என்று சொல்கிறார்களோ, அவர்கள் வலி தவறி விட்டார்கள் என்பதை அறிந்து கொள். தர்ம நெறியை விட்டு விலகியவர்களை நாம் முதற் காரியமாக விளக்கி விட வேண்டும்.

     "நேர்முகமாக அன்னவர் வந்தால், வேறு வழியில் சென்று விடுங்கள். அவர்களை பயங்கரமானவர்களாக கருதுங்கள். சிறிது சிரமப்பட்டாவது, அவர்களுடைய நிழலும் உங்கள் மீது விழாதவாறு paarthuk கொள்ளுங்கள்.

     "நெறி முறை பாராதவனும் ஒழுக்க மில்லாதவனும் ஆத்மா விசாரம் செய்யாதவனும் அனுஷ்டானம் இல்லாதவனும் , நன்மை- தீமை பாகுபாடு தெரியாத வனும் எப்படி நல வாழ்வு வாழ முடியும்.?

     "மேலும், நாயாயினும் பன்றியாயினும் ஈயாயினும் சரி, யாரையும் எதையும் அவமரியாதையாக வெறுக்கவோ ஒதுக்கவோ செய்யாதிர்கள். ஏனெனில், முன் ஜென்ம பந்தம் எதோ இல்லாமல் யாரும் எதுவும் நம்மிடம் வருவதில்லை. " -

    "இப்போதிலிருந்து அவர் பக்தியுடன் எனக்கு சேவை செய்ய வேண்டும்; இறைவன் அவர் மீது இறக்கம் காட்டுவான்; அள்ள அள்ள குறையாத தேவ லோகத்துச் செல்வம் அவருக்கு கிடைக்கும். -

    "ஆகா இந்தப் பூஜையை எவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? நான் யார் என்பதை ஆணித்தரமாக எப்படி அறிய முடியும்? என்னுடைய பூத உடல் அழியக் கூடியது; என்றும் அழியாத பிரமமே வழிபாட்டுக்கு உரியது.

     "நிலம், நீர், தீ, காற்று , ஆகாயம், மனம், புத்தி, அகங்காரம் இவைகளின்  ரூபத்தில், நான் இப் பிரபஞ்சத்தின் நான்கு பக்கங்களிலும் நிறைந்து இருக்கின்றேன்.  பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும் கீதையில் அர்ஜுனனுக்கு இதையே சொல்லி இருக்கிறார். -

    "தாவரங்களும், ஜங்க மங்களும்  நிறைந்த இந்த ஜகத்தில் ஒரு பெயராகவோ உருவமாகவோ தோற்றமாகவோ எது இருந்தாலும், அது எட்டு பிரகிருதிகளை கோர்த்துக் கொண்ட நானே! அதுவும் என்னுடைய ஸ்ரிஷ்டியின் அற்புதமே!"


     " ஓம் என்னும் பிரணவம் என்னுடைய ஒளியாகும்; நானே இவ்வொளியின் பொருள் . உருவெடுத்த இப் பிரபஞ்சத்தில் எதனை வஸ்துகள் உண்டோ. அவை அனைத்திலும் நான் நிறைந்திருக்கிறேன். -


     "இவ்வாறு தம்மை தவிர வேறு எதுவமே இல்லாத நிலையில் எதை விரும்புவது? இப் பிற்பஞ்சந்தின் பத்து திசைகளையும் நான் வியாபிக்கிறேன். -


      "என்னுடைய சர்வ வியாபக விழிப்பில், நான் எனது என்னும் உணர்வுகள் கரைந்து விட்ட நிலையில், விரும்பப் படுவது யாது.? முழுமையில் அனைத்தும் மூழ்கி இருக்கின்றன. -


     "புத்தியில் எத்தனையோ ஆசைகள், ஆத்மாவின் சம்பந்தம் இல்லாமல் எழுகின்றன. நான் நிஜமான ஆத்மாவின் உருவமாக இருப்பதால் நினைவு அலைகள் எங்கிருந்து எழும்.?


  

Thursday, 17 November 2011

பாபா காவியம் எழுத சம்மதித்தது..!

என்ன நாதம் எழுகிறதென்பதில்  புல்லாங்குலலுக்கோ, ஆர்மோனியத்திற்கோ சிரமம் என்ன இருக்கிறது.? சிரமம் அனைத்தும் வாசிப்பவனுடையதுதானே ? நான் எதற்காகக் கவலைப் பட வேண்டும்? 



     பாபாவின் தெய்வீகமான கீர்த்தியின் வர்ணனையைச் செவிமடுப்பது பக்தர்களின் மனமலன்களை எரிக்கும். ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கு மிகச் சுலபமான  பாதை இதுவே.

     மாயையைக் கடந்த சுத்த பிரம்மம் எது? மாயையை எவ்விதம் கடப்பது? ஹரிக்குப் பிரியமானவனாக ஆவது எப்படி? கர்மங்களையும் தர்மங்களையும் தொடர்ந்து பின்பற்றுவதாலா?

     மனிதன் கடைசியாக அடையக் கூடிய மிக உன்னதமான நிலை எது? பக்தி எது? முக்தி எது? விரக்தி எது? அத்வைதம் என்றால் என்ன? வர்ணாசிரம தர்மம் என்றால் என்ன? இத்யாதி விஷயங்கள் மறை பொருளான வை .

    இவ்விஷயங்களில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் தங்கள் ஞான தாகத்தை தனித்துக் கொள்ள, ஞானேஸ்வர், ஏசுநாதர் போன்றோர் எழுதிய நூல்களை வாசிக்க வேண்டும். 


     கிருத யுகத்தில் மனதையும், புலன்களையும் அடக்கி தவம் செய்தல், திரேதா யுகத்தில் யாகம் செய்தல், துவாபர யுகத்தில் சடங்குகளோடு கூடிய பூஜை செய்தல், கலியுகத்தில் கதா கால சேபமும் நாம சங்கீர்த்தனம் செய்தல் -  இவை முக்தி அடைவதற்கு உண்டான சாதனங்கலாம். இதில் கலியுக சாதனம் மிக சுலபமானது. 

    குருவின் கதைகளை கேட்பதென்னும் முக்தி மார்க்கம் நான்கு வர்ணதார்க்கும் உண்டு.  பெண்களாக இருந்தாலும் பிற்படுதப்பட்டவராக இருப்பினும் ஜாதியே இல்லாதவராக இருப்பினும் இவர்களனைவருக்கும் மார்க்கம் இதுவே. 

    புண்ணியம் சேர்த்தவர்களே இக்காதைகளை கேட்பார்கள். சிலருக்கு கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதே தூக்கம் வந்து விடும். அவர்களையும் ஸ்ரீஹரி எழுப்பி விடுவார். 
    முடிவே இல்லாத புலனின்பங்களை நாடி ஓடி, அடைய முடியாததால் மனமுடிந்து போனவர்களுக்கு கூட, ஞானிகளின் கதாமிர்தம் புளிநின்ப வேட்கைகளிருந்து விடுதலை அளிக்கும். 

     யோகமும் யாகமும் தானமும் தாரணியும் நாலாவிதமான பெருமுயற்சிகளால் அடைய வேண்டியவை. ஒரு முகமான கவனம் ஒன்றை தவிர, இக் கதை கேட்பதில் ஆயாசம் தேவையில்லை. 
       இவ்விதமாக, சாயியின் கதை நிர்மலமானது. பிரேமையுடன் இதை நல்லோர் செவி மடுக்கட்டும். அவர்களுடைய பஞ்ச மகா பாபங்களும் வேரோடு எரித்து நாசமாகப் படும். 

      மனிதப் பிறவி எனும் பந்தத்தில் நாம் இறுக்கமாக கட்டப் பாடிருக்கிறோம். இந்தக் கட்டுக்குள் நம்முடைய நிஜ ரூபம் மறைந்து கொண்டிருக்கிறது. கதைகளை கேட்பது இக் கட்டுகளை தளர்த்தி ஆத்மா தரிசனம் கிடைக்க செய்யும். 

     ஆகவே, இக் கதைகளை பரண பரியந்தம் நினைவில் வைப்போம். தினமும் இவற்றை பரிசீலிப்போம். உலக வாழ்வாலும் அதனுடைய துக்கங்களாலும் போசுக்கப்படும் ஜீவன்களுக்கு சாந்தி கிடைக்கும். 

      பக்தியுடனும் விசுவாசத்துடனும் இக்கதைகளை படிப்பதாலும்  கேட்பதாலும்    சாயி தியானம் இயல்பாகவே மலரும். சாயியின் ரூபம் கண் முன்னே தோன்றி, பிறகு இதயத்தில் அமரும். 

     இவ்வாறு சத்குருவின் மீது பக்தி செலுத்துவதால் உலக வாழ்கையில் பற்றற்ற மனப் பான்மை வளரட்டும். குருவைப் பற்றிய நினைவில் பிரிதி உண்டாகி, மனம் நிர்மலகாட்டும். 

     இவ்வெண்ணம் கொண்டே, சாயி என்னை ஆசிர்வதித்து இருக்க வேண்டும். என்னை சாக்காக வைத்துக் கொண்டு அவருடைய திட்டத்தை அவரே நிறைவேற்றிக் கொள்கிறார். 


    பால் மிகுதியாக சுரந்து, மடி கனத்து வலித்தாலும், கன்றில்லாமல் பசு பாலை வெளியே விடாது. இது பசுவினுடைய உடன் பிறந்த குணம். சாயியினுடைய அருளும் அவ்வாறே. 

     சாதக பறவையான நான் இதற்கு ஆசைப் பட்டபோது, என்னுடைய அல்ப தாகத்தை மட்டுமுல்லாமல் மற்ற பக்தர்களின் தாகத்தையும் தீர்க்கும் வகையில் என் அன்னை என் மீது ஆனந்த மழையாகப் பொழிந்தார்.