ஷீர்டி சாயி சத்சரிதம்

பாபாவின் கண்ணிற்படாமல் எங்கும் எதுவும் நிகழ்வதில்லை! வானமும் பூமியும் எல்லா திக்குகளும் அவருடைய பார்வைக்குத் திறந்து கிடக்கின்றன.

தாமு அண்ணாவிடமிருந்து பதில் ஏதும் வராததால், மறுமுனையில் தாமு அண்ணாவின் நண்பர் என்ன செய்வது என்றறியாது திகைத்தார்.

இதற்கிடையே நடந்ததையெல்லாம் விவரித்து சேட் (தாமு) ஏற்கெனவே ஒரு கடிதம் தம் நண்பருக்கு எழுதியிருந்தார். அதை படித்த நண்பர் வியப்பில் ஆழ்ந்தார்! 'விதியின் செயல்பாடு விசித்திரமானது' என்றும் நினைத்தார்.

"எவ்வளவு அருமையான வியாபார பேரம் நம் வழியே வந்தது! ஏன் அதுபற்றி அவரே முடிவெடுக்கவில்லை? ஒரு பக்கீரைத் தேடி எதற்காக அலையவேண்டும்? பெரும் லாபமளிக்க கூடிய பேரத்தை வீணாக்கி விட்டாரே!-

"இறைவன் அளிக்கிறான்; கர்மவினை அதைத் தடுத்துவிடுகிறது. விதிப்படி என்ன நடக்கவேண்டுமோ அதற்கேற்ற புத்திதான் அமைகிறது. வியாபார வாய்ப்பு இவ்வளவு அருமையாக இருக்கும்பொழுது, பக்கீர் ஏன் குறுக்கே நிற்கிறார்?

"உலக விவகாரங்களை துறந்துவிட்ட இந்தப் பக்கிரிகள் வீடு வீடாகச் சென்று பிச்சையெடுத்து வயிறு வளர்க்கிறார்கள். இந்தப் பைத்தியகாரக் கூட்டம் வியாபார சம்பந்தமாக என்ன யோசனை அளிக்க முடியும்?

"அப்படியே போகட்டும் விடு! அவருக்கு லாபம் கிடைக்கவேண்டுமென்று தெய்வ அருள் இல்லை. அதனால்தான் அவருடைய புத்தி அவ்வாறு வேலை செய்தது. நான் வேறு யாரையாவது பங்குதாரராக சேர்ப்பதே சிறப்பு. நடக்கவேண்டுமென்று எது விதிக்கப்படவில்லையோ அது நடக்கவே நடக்காது என்பது பழமொழியன்றோ?"

கடைசியில் தாமு அண்ணா பேசாமல் 'சிவனே' என்றிருந்துவிட்டார். விதிவசத்தால் மாட்டிக்கொண்டவர்கள் நன்பருக்கு வியாபாரத்தில் கூட்டாளிகளாக சேர்ந்தனர்; வம்பை விலைக்கு வாங்கினர்!

வியாபாரத்தில் முழுமுயற்சியுடன் இறங்கினர்; ஆனால், நிலைமை தலைகீழாகியது. துரதிர்ஷ்டவசமாக பெரும் நஷ்டம் ஏற்பட்டது. பக்கீருடைய பிரம்பு (தீர்ப்பு) அத்தகையது.

"ஆஹா! தாமு அண்ணா எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலி, புத்திசாலி! பக்தர்களின் மீது சாயியின் கருணைதான் என்னே! அவருடைய வாக்கின் சத்தியந்தான் என்னே! - (82 லிருந்து 85 வரை நண்பரின் புலம்பல்)

"என்னுடன் இந்தத் துணிகர செயலில் பங்காளியாக சேர்ந்திருந்தால், அவர் பெரும் நஷ்டமடைந்து ஏமாறிப் போயிருப்பார். பக்கீர் சொன்னபடி செயல்பட்டதால் தப்பித்துக்கொண்டார். அவருடைய விசுவாசம் போற்றுதற்குரியது !-

"தாமு பைத்தியம் பிடித்தவர் என்று நான் ஏளனம் செய்தேன். என்னுடைய புத்திசாலித்தனத்தால் எனக்கிருந்த கர்வம் என்னை வீழ்த்திவிட்டது. இதுவே நான் கண்ட அனுபவம். -

"அனாவசியமாக அந்தப் பக்கீரைத் தூற்றுவதற்கு பதிலாக அவருடைய பரிந்துரையை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தால், நான் நஷ்டமும் ஏமாற்றமும் அடைந்திருக்க மாட்டேன்". 

ஷீர்டி சாயி சத்சரிதம்

குழந்தை இனிப்புகளை வேண்டுகிறது; ஆனால், தாயோ தற்கு மருந்துக் கஷாயத்தை புகட்டுகிறாள். குழந்தை அழுதாலும் முரண்டுபிடித்தாலும், தான் கொண்ட அன்பினாலும் அக்கறையாலும் தாய் கஷாயத்தை புகட்டியே தீருவாள்.

கசப்பான கஷாயம் சரியான சமயத்தில் பலனைத் தரும். ஆனால், குழந்தைக்கு கஷாயத்தின் நற்குணங்கள் எப்படித் தெரியும்? தாய்க்குத்தான் தெரியும் கஷாயத்தின் அருமை.

தாமு அண்ணா லாபத்தில் ஒரு பங்கை சமர்ப்பிக்கத் தயாராக இருக்கலாம். ஆனால், பாபா இந்த ஆசைகாட்டலுக்கு மயங்கிவிடுவாரா  என்ன? அவருடைய பிரீதியனைத்தும் சுயநலம் பாராத அன்பும் பக்தர்களின் சேமமும் அல்லவா!

பொன்னையும் பொருளையும் ஓட்டாஞ்சலியாக மதித்தவருக்கு லாபத்தில் பங்கு எதற்காக? ஏழை எளியவர்களையும் திக்கற்றவர்களையும் ரட்சிப்பதற்காகவன்றோ ஞானிகள் அவதாரம் செய்கின்றனர்!

யமம், நியமம் ஆகிய அஷ்டாங்க யோகப் பயிற்சிகளை செய்பவரும், சமம் (பொறுமை), தமம் (புலனடக்கம்) ஆகிய நற்குணங்களை உடையவரும் தாம் உண்மையில் ஞானியாவார். மாயையில் இருந்தும் பொறாமையில் இருந்தும் விடுபட்டு மற்றவர்களுக்கு அனுக்கிரஹம் செய்வதற்காகவே வாழ்பவர்தம் ஞானி ஆவார்.

பாபாவுக்கு லாபத்தில் பங்கு கொடுத்துவிடலாம் என்ற தாமு அண்ணாவின் யோசனை அவருடைய ஆழ்மனதில் இருந்த ரகசியமே. ஆயினும், பாபா எல்லாரும் அறியும்படி அவருக்கு அளித்த பதில் என்ன என்பதை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

ஒவ்வொரு ஜீவனின் மனோகதியையும் (எண்ண ஓட்டத்தையும்) பாபா அறிந்து வைத்திருந்தார். கடந்த காலமும் நிகழ்காலமும் எதிர்காலமும் அவருக்கு உள்ளங்கை நெல்லிக்கனிபோல் தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தது.

தம் பக்தனுக்கு என்ன நடக்கப் போகிறது என்பது பாபாவுக்கு நன்கு தெரிந்திருந்தது. சரியான நேரத்தில் தெளிவான வார்த்தைகளால் பக்தனுக்கு எவ்வாறு எச்சரிக்கை விடுத்தார் என்பதைக் கேளுங்கள்.

பாபா பிரேமையுடன் சூசகமாக தெரிவித்தார், "இதோ பாரும், இந்த விவகாரத்தில் எல்லாம் என்னை இழுக்காதீர்".  அருமையான வியாபார பேரத்தை பாபா அனுமதிக்கவில்லை என்று தெரிந்துகொண்ட தாமு அண்ணா மனமுடைந்து போனார்.

இருப்பினும், பாபாவின் சொற்களை கேட்ட தாமு அண்ணா உட்பொருளை நன்கு புரிந்துகொண்டார். மனதளவில் பருத்தி வியாபார பேரத்தை கைவிட்டு விட்டுத் தலைகுனிந்து சோகமாக உட்கார்ந்திருந்தார்.

மறுபடியும் வேறொரு யோசனை தோன்றியது. "அரிசி, கோதுமை போன்ற தானியங்களில் வியாபாரம் செய்யலாமா?" இந்த எண்ணத்திற்கு பாபா என்ன பதில் கூறினார் என்று கேளுங்கள்.

"ரூபாய்க்கு ஐந்து சேர் என்று வாங்கி ரூபாய்க்கு ஏழு சேர் வீதம் விற்பீர்!" இந்த வார்த்தைகள் தாமு அண்ணாவை அவமானத்தில் ஆழ்த்தின.

ஷீர்டி சாயி சத்சரிதம்

ஸ்ரீராமநவமித் திருவிழாவின்போது ஷிர்டியில் இரண்டு அலங்காரமான, பெரிய, புதிய கொடிகள் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படும். இதை ஷிர்டிவாழ் மக்கள் அனைவரும் அறிவர்.

இரண்டு கொடிகளில் ஒன்று நானாசாஹேப் நிமோன்கருடைய உபயம்; இரண்டாவது தாமு அண்ணாவுடையது. பக்தியாலும் பிரேமையாலும் விளைந்த இந்த நியமம் தடையில்லாமல் வருடா வருடம் நடைபெற்று வருகிறது.

தாமு அண்ணாவுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தும் மக்கட்பேறு இல்லாமலிருந்தது. சாயியினுடைய ஆசீர்வாதத்தால் அவருக்கு ஒரு புத்திரரத்தினம் பிறந்தான்!

நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில், ஸ்ரீராமநவமி விழாவன்று கோலாகலத்துடன்  ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்ல ஒரு கொடியை அளிப்பதென்று தாமு அண்ணா உறுதிபூண்டார். அந்த வருடத்திலிருந்தே கொடி எடுத்துக்கொண்டு செல்லும் வருடாந்திர திருவிழாவும் ஆரம்பித்தது.

ஊர்வலத்திற்கான ஏற்பாடுகள் கோன்யா என்னும் தச்சு வேலை செய்பவரின் வீட்டில் செய்யப்பட்டன. அங்கிருந்து, கொடிகள் ஏந்திய ஊர்வலம் மேளதாளத்துடன் வாத்திய முழக்கங்களுடன் கிளம்பும்.

இரு நீண்ட கொடிகளும் மசூதியின் இரண்டு கோடிகளில் பதாகைகளாக (விருதுக் கொடிகளாக)கட்டப்படும். இவ்விதமாகவே ஒவ்வொரு வருடமும் திருவிழா கொண்டாடப்பட்டது.

அவ்வாறே, அங்கே குழுமிய பக்கீர்களுக்கும் திருப்தியாக உணவளிக்கப்பட்டது. இவ்விதமாக சேட்(தாமு அண்ணா) ஸ்ரீராமநவமி உற்சவத்தில் பங்கேற்றார்.

இந்த தாமு அண்ணாவின் கதையைத்தான் நான் கேட்பவர்களுக்கு நிவேதனம் செய்கின்றேன். கவனத்துடன் கேட்டால் சமர்த்த சாயியின் சக்தியை அறிவீர்கள்.

பம்பாயில் இருந்த நண்பரொருவர் தாமு அண்ணாவிற்கு பின்வருமாறு கடிதம் எழுதியிருந்தார். "நாம் இருவரும் ஒரு கூட்டுவியாபாரம் செய்வோம். நிகர லாபமாக இரண்டு லட்ச ரூபாய் கிடைக்கும் .-

"நீங்களும் நானும்  சம பங்குதாரர்களாக ஆவோம். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு லட்சம் பங்கு கிடைக்கும். சீக்கிரமாக முடிவெடுத்து எனக்கு பதில் அனுப்புங்கள். இந்த பேரம் சிக்கலில்லாதது; பயத்திற்கு இடமில்லை.-

"இம்முறை பருத்தி வாங்கி விற்கலாம். சீக்கிரமாகவே விலை ஏறும். நல்ல பேரம் வரும்போது செயல்படாதவர்கள் பிறகு அதை நினைத்து வருந்துவார்கள்.-

"இம்மாதிரியான ஒரு நல்ல வாய்ப்பை நாம் நழுவவிடக்கூடாது! " அண்ணாவின் மனம் பெருங்குழப்படமடைந்தது. அவரால் இது விஷயமாக முடிவெடுக்க முடியவில்லை!

"இந்த வியாபாரத்தில் நான் நுழையலாமா? கூடாதா?" அண்ணா வியப்படைந்தார். "இறைவா! என்ன நடக்கும்? நான் என்ன செய்யட்டும்? " அவர் குழம்பிப்போனார்.

ஆயினும் தாமு அண்ணா ஒரு குருபுத்திரர் அல்லாரோ! ஆகவே, அவர் பாபாவுக்கு பின்வருமாறு ஒரு கடிதம் எழுதினார். "பாபா, எங்களுக்கென்று சுதந்திரமான மனம் ஒன்று இல்லை. தங்களுடைய குடையின் நிழலிலேயே நாங்கள் வாழ்கிறோம். - 

ஷீர்டி சாயி சத்சரிதம்

குணகம்பீரமான சாயி, தம் பக்தர்களை உத்தாரணம் (தீங்கிலிருந்து மீட்கை) செய்யவேண்டிய காரணம்பற்றி, அவருடைய குறிப்புகளை அவரே எழுதுவார் என்று நான் உடனே தைரியம் கொண்டேன்.

இல்லையெனில், தேவாமிருதம் போன்று இனிக்கும் இந்தச் சொற்செறிவும் பொருட்செறிவும் மிகுந்த காவியத்தை எழுதி அவருடைய பாதங்களில் பாயசப் பிரசாதமாக அளிக்கும் சாஹசச் செயலில் (வீரதீரச்செயல்) நான் புகுந்திருப்பேனா?

இந்த ஸ்ரீ சாயி சரித்திரம், சாயி பக்தர்களுக்கு அமிருதம் போன்று இனிக்கும் 'பான்போயீ' (யாத்திரீகர்களின் தேவைக்காக நெடுஞ்சாலைகளில் அமைக்கப்படும் தண்ணீர்பந்தல் ). உலக வாழ்க்கை எனும் கடுமையான வெயிலில் பொசுங்குபவர்கள் இந்தத் தண்ணீர்ப்பந்தலில் இருந்து தாகம் தீரும் வரை, மனம் நிறையும் வரை, தண்ணீர் அருந்துங்கள். சாயியின் கிருபை கைகூடும்.

இது வெறும் வாழ்க்கைச் சரித்திரம் அன்று; சந்திரகாந்தக் கல் ஆகும். இதிலிருந்து சாயியின் கதைகள் என்னும் சந்திரனுடைய அமிருதம் சதா பொழிந்துகொண்டே இருக்கிறது. தாகம் கொண்ட சகோதர பட்சிகளை ஒத்த பக்தர்கள், மனம் நிறையும் வரை அருந்தித் திருப்தியடைவீர்களாக!

அன்பார்ந்த நேயர்களே! இப்பொழுது சாயியின் புனிதமான கதைகளை  மனமொன்றிச் சுணக்கமேதுமின்றி கேளுங்கள். கலியுகத்தின் மலங்களை எரித்துவிடும் சக்திவாய்ந்தவை இக் கதைகள்.

சாயியிடம் அன்னன்னிய நிட்டை ஏற்பட்டுவிட்ட பக்தனின் விருப்பங்களை எல்லாம் சாயி நிறைவேற்றி வைக்கிறார்; விரும்பாதவற்றையும் கஷ்டங்களையும் நிவாரணம் செய்துவிடுகிறார்.

இந்தப் பின்னணியில் ஒரு காதை; பக்தர்களிடம் சாயி தாயன்பு செலுத்தியதை வெளிக்காட்டும்; பயபக்தியுடன் கேட்டால் மனம் மகிழ்ச்சை அடையும்.

ஆகவே, இந்த அற்புதமான காதையை ஈடுபாட்டுடன் கேளுங்கள். நம் தாயும் குருவுமான சாயி ஒரு கருணைக்கடல் என்னும் உங்களுடைய அனுபவம் மேலும் உறுதிப்படும்.

கதை சிறியதாயினும் அர்த்த போதனையில் மிகச் சிறந்தது. நேரம் செலவழித்து இதைக் கேளுங்கள். உங்களுடைய சங்கடங்கள் அனைத்தும் பறந்துவிடும்.

தாமு அண்ணா அஹமத் நகரில் சுகமாய் வாழ்ந்துவந்த ஒரு பக்தர்; வளையல் செய்யும் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்; செல்வம் மிகுந்தவர்; சாயியிடம் அபரிமிதமான அன்பு செலுத்தியவர்.

இந்தப் பரம பக்தருடைய கதையைக் கேட்டால் ஆனந்தம் அடைவீர்கள். பக்தர்களை ரட்சிப்பதில் சாயி எவ்வளவு முனைப்புடன் செயல்பட்டார் என்பதையும் நிதர்சனமாக (தெளிவாக) அறியலாம். 

ஷீர்டி சாயி சத்சரிதம்

பக்தர்களுக்கு க்ஷேமலாபம் அருளிய மாண்பு

ஓம் ஸ்ரீ விநாயகனே போற்றி! ஸ்ரீ சரஸ்வதியே போற்றி!
ஸ்ரீ குருமஹாராஜனே போற்றி! குலதேவதைக்கும் ஸ்ரீ சீதாராமச்சந்திரனுக்கும் என்னுடைய பணிவான வணக்கங்கள். பூஜ்யகுரு ஸ்ரீஸாயி நாதனை பக்தியுடன் சிரம் தாழ்த்தி வணங்குகிறேன்.

கிருபா சமுத்திரமாகிய சாயி மஹராஜ் கண்ணால் காணக்கூடிய, இறைவனின் அவதாரமேயாவார். பூரணமான ப்ரம்மும் மஹா யோகீசுவரருமான அவருக்கு சாஷ்டாங்கமாக நமஸ்காரம் செய்கிறேன்.

ஜயஜய ஞானிகளின் மணிமகுடமே! மங்களங்களுக்கு எல்லாம் அஸ்திவாரமானவரே! ஆத்மாராமரே! சமர்த்தசாயியே! பக்தர்கள் இளைப்பாறும் சோலையே! பூர்ணகாமரே! (எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறப் பெற்றவர்) உமக்கு நமஸ்காரம்.

பக்தர்களுக்கு போதனை அளிப்பதற்காக கேலியும் நகைச்சுவையும் ஆர்வத்துடன் செய்யப்பட்டது பற்றிக் கடந்த அத்தியாயம் விவரித்தது. பக்தர்களின் மீதுள்ள பிரியத்தால், சாயி எப்பொழுதும் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையே அளிக்கிறார்.

சாயி பரமதயாள மூர்த்தியாவார். தேவை அன்னன்னிய (வேறெதிலும் நாட்டமில்லாத) பக்தி ஒன்றே. பக்தர் சிரத்தையும் அன்பும் உடையவராக இருந்துவிட்டால், விரும்பியதை அடையவில்லை என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் உத்தவரிடம் கூறியிருக்கிறார், "சத்குரு என்னுடைய உருவமே என்று அறிவீராக". சத் குருவிடம் காட்டும் பக்தியும் பிரீதியும் அக்கூற்றிற்கு ஏற்பவே இருக்கவேண்டும். அதுவே அன்னன்னிய பக்தி.

ஸ்ரீசாயியின் சரித்திரத்தை எழுதவேண்டுமென்ற மனோரதம் எனக்கு உள்ளிருந்து எழுந்தது. அவருடைய அற்புதமான லீலைகளை என்னை எழுதிவைத்து என்னுடைய ஆவலை சாயி நிறைவேற்றி வைக்கிறார். கேட்பதற்கு அதியற்புதமாக இருக்கின்றன அல்லவா சாயியின் லீலைகள்?

ஆழ்ந்த சாஸ்த்திர ஞானத்தால் விளையும் புலமையும் மேலாண்மையும் எனக்கு இல்லாமலிருந்த போதிலும், பாமரனாகிய எனக்கு உள்ளுணர்வு ஊட்டி இக்காவியத்தை என் கைப்பட எழுத வைக்கிறார். உண்மையான பக்தர்களுக்கு விழிப்பு ஏற்புடுத்துவதே அவருடைய உள்நோக்கமாகும்.

"குறிப்புகள் எடுத்துக்கொள்" எண்டு அல்ப பிரக்ஞனாகிய (சிறுமதியோனாகிய) நான் ஆணையிடப்பட்டேன். அப்பொழுதே என்னுடைய புத்தியில் தைரியமும் ஞானமும் புகுந்து கொண்டன.

ஷீர்டி சாயி சத்சரிதம்

இந்த சேவை பாபாவை மகிழ்ச்சியுறச் செய்கிறது, அந்த சேவை பாபாவிற்கு சிரமத்தை ஏற்படுத்துகிறது, என்று நினைப்பதெல்லாம் நமது மனத்தின் விகாரங்களே. உண்மை நிலை நமக்கென்றுமே புலப்படாது.

ஆக, இக் காதை நகைச்சுவையும் கேலியும் நிறைந்தது. அவரவரவர்களுடைய சக்திக்கேற்றவாறு கேபவர்கள் போதனை பெறுவார்கள். சாயிகதையின் இனிமையைப் பூவிலுள்ள மகரந்தத்தை தேனீ சுவைப்பது போலச் சுவைப்பீர்களாக!

ஹேமாட் சாயியின் பாதங்களில் விநயத்துடன் பணிகிறேன். அடுத்த அத்தியாயம் இதைவிட அர்த்தபுஷ்டி (பொருட்ச்செறிவு) வாய்ந்தது. தயாசாகரமான சாயி, தாமோதர் என்னும் பக்தரின் வேண்டுகோளை நிறைவேற்றி வைப்பார்.

அதுவும் ஒரு மகத்தான அற்புதம்! உலகவாழ்வில் அடிபட்டு ஓய்ந்துபோன தாமோதரைத் தம்மிடம் அழைத்து அவருடைய விசாரங்களில் இருந்து விடுதலை அளித்தார்.

எல்லாருக்கும் க்ஷேமம் உண்டாகட்டும்! ஞானிகளாலும் சான்றோர்களாலும் உணர்வூட்டப்பட்டு, சாயி பக்தன் ஹேமாட் பணத்தால் இயற்றப்பட்ட, "ஸ்ரீ சமர்த்த சாயி சத் சரித்திரம்" என்னும் காவியத்தில், 'ஒளிவீசும் ஹாஸ்ய உணர்வு' என்னும் இருபத்துநான்காவது அத்தியாயம் முற்றும்.

                                 ஸ்ரீ சத் குரு சாயிநாதர்க்கு அர்ப்பணம் ஆகட்டும்.

                                                             சுபம் உண்டாகட்டும். 

ஷீர்டி சாயி சத்சரிதம்

அவருக்கு பயங்கரமாகக் கோபம் வந்தது. நெருப்புக் கோலங்களைப் போன்று சிவந்த கண்கள் சுற்றும் முற்றும் உருட்டி உருட்டி விழித்தன. அந்த சமயத்தில் அவரெதிரில் யாரால் நிற்க முடியும்?

இருட்டில் பூனையின் கண்கள் பளபளப்பதை போலப் பகலிலேயே அவருடைய கண்கள் ஜொலித்தன. கண்களில் இருந்து எழுந்த ஜுவாலையால் சிருஷ்டியனைத்தையுமே பொசுக்கிச் சாம்பலாக்கி விடுவார் போலத் தோன்றியது.

சட்காவின் ஒரு முனையை இரண்டு கைகளாலும் பற்றிக்கொண்டு அதைத் தம்முடைய வயிற்றின் நடுவில் ஆழமாகப் பதித்திக்கொண்டார். மறுமுனையைத் தமக்கெதிரில் இருந்த கம்பத்தில் பதித்துக் கம்பத்தை இருகைகளாலும் அணைத்துப் பலமாக அழுத்தினார்.

ஒன்றேகால் முழம் நீளமுள்ள சட்கா முழுவதும் வயிற்றினுள் சென்றுவிட்டதுபோல் தோன்றியது. வயிறே வெடித்து பாபாவின் உயிருக்கே உலை வைத்துவிடும் போலத் தோன்றியது.

கம்பாகவோ ஆழமாகவோ நடப்பட்டு உறுதியாக இருந்தது. அது எவ்விதம் நகர முடியும்? பாபா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேறிக் கடைசியில் கம்பத்தை தம் வயிற்றோடு சேர்த்து அணைத்துப் பிடித்தார். பார்வையாளர்கள் நடுநடுங்கினர்.

அவருடைய வயிறு வெடித்துவிடப் போகிறதென்று பயந்து எல்லாரும் வியப்பில் ஆழ்ந்து உறைந்து போயினர். "இறைவா! இதென்ன திடுக்கிடவைக்கும் வேண்டப்படாத நிகழ்ச்சி! எவ்வளவு துர்பாக்கியகாரமான பேராபத்து!"

கவலையுற்ற மக்கள் இவ்வாறு புலம்பினர். இந்தக் கொடுமையான துரதிர்ஷ்ட நிலையில் என் செய்வது? மாவாசிப்பாயி கொண்டுவந்ததா இந்த பேராபத்து? ஆனால், பாபா தம் பக்தையை கைவிடுவதாக இல்லை.

சேவை செய்யும் பக்தரை யாராவது குற்றங்குறை கூறினால், எப்பொழுதுமே பாபா அதை பொறுத்துக்கொள்ள மாட்டார்.

பாபாவின் மீதிருந்த பிரேமையினால், பாபாவின் நலன் கருதி அந்த பக்தர் மாவாசிப்பாயிக்கு ஜாடைமாடையாக ஒரு பரிந்துரை செய்ய நினைத்தார். அது இந்த ஆபத்திலா கொண்டுவந்து விட வேண்டும்?

இறைவனுக்கே கருணை பிறந்துவிட்டது!  சாயியின் மனம் சாந்தமடைய ஆரம்பித்தது! பயங்கரமான அம் முயற்சியை கைவிட்டு விட்டு, பாபா தமது இருக்கையில் வந்தமர்ந்தார்.

பிரேமையுடன் பக்தர் தைரியமுள்ள மனிதர். ஆனால், பாபாவின் கண்டிப்பான எதிர்ப்பை பார்த்த பிறகு, மறுபடியும் அம்மாதிரியான தவறு செய்வதில்லை என்று பிரதிக்கை (சூளுரை) செய்துகொண்டார்.

அந்த நாளில் இருந்து, யாருடைய விவகாரங்களிலும் தலையிடுவது இல்லையென்றும் அவரவர் விருப்பப்படி அவரவர் செயல்படட்டும் என்றும் தீர்மானம் செய்துகொண்டார்.

சமர்த்த சாயி எதை ஏற்றுக் கொள்வது, எதை நிராகரிப்பது என்பதை நன்கு அறியக் கூடிய மகத்தான சக்திவாய்ந்தவர். அவ்வாறிருக்கும் பொழுது, வேறொருவர் எதற்காக சேவை செய்பவர்களின் அருகதையையும் தவறுகளையும் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும்?